Çocuğun namaz kılma öyküsü

@y ışığı · 13.11.08

Türkan Hanım dindar bir ailede büyümüştü Annesi her fırsatta ona ve kardeşlerine namaz kılmalarını söyler, hatta kızarak onları uyarırdı Türkan Hanım namazın kılınması gerektiğine inanır, ama yine de kılmazdı, çünkü kılmak nefsine zor geliyordu Bazen başlar, sonra terk ederdi

Evlendi ve çocukları oldu Annesi her geldiğinde aynı şekilde namaz kılmaları için ikaz etmeyi sürdürüyor, o da ısrarla kılmamaya devam ediyordu Çok istemesine rağmen bir türlü nefsine galip gelemiyordu Bir gün arkadaşları ona oturmaya geldi İçlerinden biri annesini de yanında getirmişti Teyze çok mübarekti Öyle tatlı konuşuyordu ki, onu dinleyen saatler geçse usanmazdı Teyze bir ara namaz konusuna değindi O anlatırken, Türkan Hanım annesini hatırlamış ve annesinin eski günlerdeki namaz ikazlarını düşünüyordu Misafirler de teyzeyi zevkle dinliyordu

Türkan Hanımın küçük oğlu Zekeriya, dört yaşındaydı Oynadığı oyunu bırakmış, teyzenin koltuğu dibinde iki elini yumruk yapıp yüzüne dayamış bir şekilde, kıpırdamadan dinliyordu Annesi ikram için mutfakla salon arasında koşturup dururken mevzu değişmişti O da onların yanına oturup sohbetin güzelliğine kapılarak çayını yudumlamaya başladı

“Anne, senin yerine ben namaza başlayacağım”

Tam bu sırada mutfaktan bir gürültü geldi Arkasından da oğlunun çığlığı duyuldu Telâşla mutfağa koştu Türkan Hanım Misafirler de korkuyla peşinden gittiler Oğlu bir sandalye koyarak lavaboya çıkmıştı Bir ayağı lavabonun içinde, diğeri ise dışarıdaydı Sandalye devrilmiş yerde dururken, oğlu da lavabonun kenarında korkmuş bir şekilde asılı duruyordu Koşup kucağına aldı Su içeceğini zannederek:

“İsteseydin ben verirdim yavrum, ya düşüp bir yerine zarar verseydin” diye çıkıştı

Türkan Hanım oğlunun verdiği cevabı, uzun yıllar geçmesine rağmen hâlâ unutamaz; çünkü şöyle demişti çocuğu:

“Anne, ben abdest alacaktım Teyze dedi ya, namaz kılmayanlara ceza verecekmiş diye Ben de, sen ceza almayasın diye senin yerine namaza başlayacaktım”

O an Türkan Hanım, tepeden tırnağa titrediğini hissetti , yıllarca namaz kılmayan Türkan Hanıma oğlunun davranışıyla müthiş bir ders vermişti Yavrusuna sarılıp dakikalarca ağladı

Bu hikâye birçok bakımdan ders verici Aslında çocuklar büyüklere değil, anne babalar evlâtlarına namazı öğretmeli Çünkü, Peygamber Efendimiz (sav) çocuklarımıza yedi yaşına geldiklerinde namaz kıldırmamızı ve on yaşına geldiklerinde ise ciddi bir şekilde üzerinde durmamızı emreder

Çocuklarımıza -küçük yaşlarda gerek camilere götürerek, gerek ise evde cemaat yaparak- namazı sevdirmeli ve onlara örnek olmalıyız Namaz çocuklara tatlı bir üslûpla, sevdirilerek anlatıldığı takdirde çocukların namaza karşı ilgi ve sevgileri kaçınılmaz olur

Said DEMIRTAŞ
alıntı

caka · 14.11.08

güzel yazı elinize sağlık

Namaz biraz nasip kısmet işi insanın içine işliyor

Bu anlatmak la dinlemekle pek olmuyor insanın içindeki Allah sevgisi Allah korkusu bir gün mutlaka insanı
namaza yöneltiyor

ikraera · 14.11.08

elinize sağlık çok güzeldi

yağmur damlası · 14.11.08

eline sağlık fikrine sağlık ay ışığı

güzel bir konu ibretlik

@y ışığı · 14.11.08

ALLAH razı olsun yazılar içinCaka kardeşinde dediği gibi namaz birazda nasiptirİnsan herşeyin bilincinde olsada bir sebep kalır namaza başlamamasına aslında nefsin bir oynuda olsa insan içindeyken anlayamıyor Bizlerde anamızdan namazlarımızı kılarak keşke gelebilseydik

Önemli olan ise ALLAH zikrinin nasibinden faydalanmakZaten başlandığında bırakılamayan bir ibadettirRABBİM herkese nasip eylesin inşaALLAH

13.11.08	#1
@y ışığı Moderator Üyelik tarihi: 02-09-07 Nerden: istanbul Mesajlar: 1.513 Tecrübe Puanı: 285	Türkan Hanım dindar bir ailede büyümüştü Annesi her fırsatta ona ve kardeşlerine namaz kılmalarını söyler, hatta kızarak onları uyarırdı Türkan Hanım namazın kılınması gerektiğine inanır, ama yine de kılmazdı, çünkü kılmak nefsine zor geliyordu Bazen başlar, sonra terk ederdi Evlendi ve çocukları oldu Annesi her geldiğinde aynı şekilde namaz kılmaları için ikaz etmeyi sürdürüyor, o da ısrarla kılmamaya devam ediyordu Çok istemesine rağmen bir türlü nefsine galip gelemiyordu Bir gün arkadaşları ona oturmaya geldi İçlerinden biri annesini de yanında getirmişti Teyze çok mübarekti Öyle tatlı konuşuyordu ki, onu dinleyen saatler geçse usanmazdı Teyze bir ara namaz konusuna değindi O anlatırken, Türkan Hanım annesini hatırlamış ve annesinin eski günlerdeki namaz ikazlarını düşünüyordu Misafirler de teyzeyi zevkle dinliyordu Türkan Hanımın küçük oğlu Zekeriya, dört yaşındaydı Oynadığı oyunu bırakmış, teyzenin koltuğu dibinde iki elini yumruk yapıp yüzüne dayamış bir şekilde, kıpırdamadan dinliyordu Annesi ikram için mutfakla salon arasında koşturup dururken mevzu değişmişti O da onların yanına oturup sohbetin güzelliğine kapılarak çayını yudumlamaya başladı “Anne, senin yerine ben namaza başlayacağım” Tam bu sırada mutfaktan bir gürültü geldi Arkasından da oğlunun çığlığı duyuldu Telâşla mutfağa koştu Türkan Hanım Misafirler de korkuyla peşinden gittiler Oğlu bir sandalye koyarak lavaboya çıkmıştı Bir ayağı lavabonun içinde, diğeri ise dışarıdaydı Sandalye devrilmiş yerde dururken, oğlu da lavabonun kenarında korkmuş bir şekilde asılı duruyordu Koşup kucağına aldı Su içeceğini zannederek: “İsteseydin ben verirdim yavrum, ya düşüp bir yerine zarar verseydin” diye çıkıştı Türkan Hanım oğlunun verdiği cevabı, uzun yıllar geçmesine rağmen hâlâ unutamaz; çünkü şöyle demişti çocuğu: “Anne, ben abdest alacaktım Teyze dedi ya, namaz kılmayanlara ceza verecekmiş diye Ben de, sen ceza almayasın diye senin yerine namaza başlayacaktım” O an Türkan Hanım, tepeden tırnağa titrediğini hissetti , yıllarca namaz kılmayan Türkan Hanıma oğlunun davranışıyla müthiş bir ders vermişti Yavrusuna sarılıp dakikalarca ağladı Bu hikâye birçok bakımdan ders verici Aslında çocuklar büyüklere değil, anne babalar evlâtlarına namazı öğretmeli Çünkü, Peygamber Efendimiz (sav) çocuklarımıza yedi yaşına geldiklerinde namaz kıldırmamızı ve on yaşına geldiklerinde ise ciddi bir şekilde üzerinde durmamızı emreder Çocuklarımıza -küçük yaşlarda gerek camilere götürerek, gerek ise evde cemaat yaparak- namazı sevdirmeli ve onlara örnek olmalıyız Namaz çocuklara tatlı bir üslûpla, sevdirilerek anlatıldığı takdirde çocukların namaza karşı ilgi ve sevgileri kaçınılmaz olur Said DEMIRTAŞ alıntı __________________

14.11.08	#2
caka O Artık Bizden Üyelik tarihi: 23-11-07 Mesajlar: 292 Tecrübe Puanı: 436	güzel yazı elinize sağlıkNamaz biraz nasip kısmet işi insanın içine işliyor Bu anlatmak la dinlemekle pek olmuyor insanın içindeki Allah sevgisi Allah korkusu bir gün mutlaka insanı namaza yöneltiyor

14.11.08	#4
yağmur damlası O Artık Bizden Üyelik tarihi: 13-10-08 Nerden: evden Mesajlar: 415 Tecrübe Puanı: 584	eline sağlık fikrine sağlık ay ışığıgüzel bir konu ibretlik

14.11.08	#5
@y ışığı Moderator Üyelik tarihi: 02-09-07 Nerden: istanbul Mesajlar: 1.513 Tecrübe Puanı: 285	ALLAH razı olsun yazılar içinCaka kardeşinde dediği gibi namaz birazda nasiptirİnsan herşeyin bilincinde olsada bir sebep kalır namaza başlamamasına aslında nefsin bir oynuda olsa insan içindeyken anlayamıyor Bizlerde anamızdan namazlarımızı kılarak keşke gelebilseydik Önemli olan ise ALLAH zikrinin nasibinden faydalanmakZaten başlandığında bırakılamayan bir ibadettirRABBİM herkese nasip eylesin inşaALLAH __________________

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

14.11.08	#3
ikraera Sadık Üye Üyelik tarihi: 30-04-08 Nerden: yalnızlığın içinden Mesajlar: 1.037 Tecrübe Puanı: 372	elinize sağlık çok güzeldi