çocuk Ve Din

RisilacNamyelus · 20.11.07

ÇOCUK VE DİN

Din, bireye hayatını düzene koymak için bazı ilkeler kazandırır

Din eğitimi insana Allah inancını öğreterek hayatının değerini ve üstünlüğünü anlatır

Ona, bedensel zevklerini ve ihtiyaçlarını gidermesi yanında ruhunun isteklerini de dikkate almasını öğretir

Din sosyal gruba iyi ve doğru hedefler gösterir

(1)

Din duygusu evlat olma duygusudur

Bu duygunun çocuktaki ilk konusu ana babadır

Çocuk onlarda bütün tanrısal yetkinliklerini bulur

Fakat hayattaki denemeler,çocuğu, din değilse bile tanrı değiştirmeye, ilkin ana babasına yüklediği üstün özellikleri uzak bir varlığa geçirmeyi zorunlu kılar

(2)

Sorgu çağının hemen ardından, etrafını kuşatan fizik ve sosyal çevreyi keşfetme ve tanıma arzusunda olan çocuğun önde gelen meraklarından biri de ‘Kim tarafından yaratıldığı?’dır

Diğer meraklarda olduğu gibi, bu konuda da çocuk cevabı öncelikle anne ve babasından bekler

Peygamberimiz “ Her kişiye kendi anlayışına göre konuşun” demiştir

Eğer çocuğunuzla sağlıklı bir iletişim kurmak istiyorsanız, belli zamanlarda onun baktığı pencerelerden bakabilmelisiniz

Din konusunda da çocuğun düzeyi düşünülerek hareket edilmelidir

H

Ayhan’ a göre din konularını zamanından önce ya da sonra yanlış öğretir5sek, hangi yaşta olursa olsun çocuğa veya yetişkin insana iyilik yerine kötülük yapmış oluruz

Çocuk 4 yaş dolaylarında Allah hakkında fikir yürütmeye başlar

Bu yaş çocuklarının Allah tasavvuru,gelişim özelliklerine ve zihinsel kapasitelerine uygun olarak Allah’ı insana benzetme,insani vasıflarla düşünme şeklindedir

(1)

Din ve Allah ile ilgili kavramlar yaklaşık 4 yaşlarından itibaren soru kalıbı haline getirilirler

Her ne kadar bu yaşta sorulanların da tam bir bilinç ile sorulmadığını anlasak da, sorularda gerçekten anlamak arzusunun bulunduğunu görürüz

4yaş çocuğunun din ile ilgili sorabileceği ve merak içeren cümlelerden bazı örnekler verebiliriz:

“Allah’ın boyu ne kadar?”

“Allah’ın arkadaşları var mı?”

“Her şeyi Allah’ mı yapıyor?”

“Allah’ı neden göremiyoruz?”

“Biz de Allah olamaz mıyız? Keşke biz de Allah olsaydık

”

“Allah’ı neden göremiyoruz? Sen Allah’ı gördün mü?”

Sınırlı düşünce yapısından dolayı, herkesin çok kullandığı ve bilindiğini zannettiği Allah kavramını da sınırlı imkanlarıyla kavramaya çalışır

Özellikle 4 yaşlarında başlayan ilginin oldukça şaşırtıcı olduğu, ailelerin bildiği bir gerçektir

(2) Çocuğun kafasında güçlü ve büyük sıfatlarıyla özdeşleştirdiği ve çevresinde bu sıfatları taşıyan kişilerle somutlaştırdığı bir Allah tasavvuru oluşur

(1)

5-6 yaşlarındaki çocukların kafalarındaki tanrı düşüncesi bir insan gibi tasavvur edilse de onun diğer insanlardan farklı olması gerektiğine ilişkin gizli bir inanç da taşırlar

”İnsan gibi olsa da, en büyük insan olmalı

” diye düşünebilirler

Okulöncesi dönemde çocuğa göre Tanrı, yaşlı bir erkek olarak,canlı ve hareketli ve bu dünyada olan her şeyle ilişkili biçimde çocukların yararına göre,çocuklar sevinsin diye dünyayı tıpkı bir ustanın yaptığı gibi biçimlendirmiştir

Çocuklar Tanrının gücünü anlayabilmek için ebeveynlerin muktedir olma gücünü ölçüt olarak alırlar

Onlara göre Tanrı cennette ya da yukarılarda bir yerde oturan birisidir

Yaşlıdır ve bütün organları insanlarınkine kıyasla büyüktür

Bir Süpermen gibi istediği şeyi yapabilir

Bazılarına göre Allah yalnız yaşar bazılarına göre Allah ile beraber yaşıyor olabilir

Okulöncesi çocukları eğer yakına gelirse -ki gelme ihtimali vardır- o zaman Allah ‘ı görebilir ya da çok iri olması görünmesine mani oluyordur

Özetlersek çocuk anlayışı için Allah;

Gökyüzünde bir yerde asılı duruyor olabilir

Eğer çok büyükse inmesi tehlikeli olabilir

Çoğunlukla yalnız yaşar ve çoğunlukla erkektir

1993 yılında 44 çocuk ve anneleri ile yapılan bir araştırma, okulöncesinde bulunan çocukların kendilerini seven dost bir Tanrı’ ya inanmak istediklerini göstermektedir

Bu yaş grubu çocuklarına göre

Tanrı‘nın çocukları sevme nedeni, anne ve babalarının onlardan bekledikleri ile yakından ilgilidir

Anneleri gibi Tanrı’ da onlardan, yemek yemelerini, uslu durmalarını beklemektedir

(2)

7-9 yaş grubu çocuklarda Allah arayışı 10-12 yaş grubuna göre daha etkin görünmektedir

7 yaşından itibaren çocuklar, Allah’ı kendisinin ve yakınlarının yaratıcısı çok yüce bir varlık olarak tasavvur ederken hala onun gökte olduğunu düşünürler

Ancak 11 yaşından itibaren çocuklar soyut bir yaklaşımla Allah’ ın her zaman her yerde olduğuna inanırlar

Bu bilişsel gelişime koşut olarak, çocuğun getirdiği açıklamalarda, hiç şüphe yok ki anne ve baba modelinin rolü çok büyüktür

Anne ve baba, dini inanç, düşünce ve uygulamalarıyla öncelikle sağlıklı bir model oluşturmalıdır

Çocuğun soruları yukarıda belirtilen gelişim aşamaları göz önünde tutularak basit fakat doğru ve sade bir dille cevaplandırılmalıdır

(1)

Diyelim ki 4 yaşındaki bir çocuk bir çocuk bir gün “Keşke Allah olsaydık

” Şeklinde bir ifadeyi diline doladı

Dini inançlarınız gereği içinizden gelecek tepki “Hayır, böyle bir şey olamaz!” şeklinde olabilir

Fakat bunu dile getirmeniz, çocuğunuzun size en azından olmak istedikleri konusunda bir daha açılmamasına neden olabilir

Bunun yerine “Vay canına, demek güçlü olmak istiyorsun

” ve ya “Demek görünmez olmak istiyorsun

” diye karşılamak gerekir

Çocuğunuzun ısrarla “Allah’ı neden göremiyoruz?” dediğinde , “Bizim gözlerimiz küçük, Allah ise çok büyük

Bu yüzden göremiyoruz

” diyebiliriz

Konuya onun açısından bildiği kavramlarla ifade ederek bakmış oluruz

Görülmeyen şeyleri anlatmak için, nefes üfleme deneyi yapabilirsiniz

“Nefesini üfle” deyip görüp görmediğini sorabilir böylece ona bazı şeylerin görülmeden de var olabileceğini anlatabilirsiniz

(2)

Allah ‘ın esirgeyen, her şeyi yaratan ve koruyan bir yüce varlık olduğu anlatılmalı ve çocuğa Allah korkusu yerine Allah sevgisi aşılanmalıdır

Eğer çocuk Allah sevgisine ulaşan bir insan olabilirse, başta insanlar olmak üzere her türlü varlıkları sevecektir

Bu sevgi ise, ona her türlü güçlüğü yenmesine yardımcı olacaktır

İnsanları sevme ve saymanın Allah’ a yaklaşma demek olduğu anlatılmalıdır

Allah inancı gelişen çocuk kafasındaki sorulara yanıt bulan güven duygusu gelişmiş,dingin, huzurlu bir birey olmaya başlar

Bu nedenle özellikle 7 yaşından başlayarak din konusunda ihtiyacı olan bilgiyi vermek ve olumlu bir model oluşturmak suretiyle çocuğu desteklemek, ebeveynin başlıca görevi olmalıdır

Allah korkusu terbiye aracı olarak kullanılmalı mıdır?

Allah hakkında henüz hiçbir bilgisi olmayan çocuklara, Allah’ın ceza verici ve korkutucu olduğunu telkin etmek çok yanlış sonuçlar doğurur

Bazı aileler, Allah korkusunu yanlış bir şekilde terbiye aracı olarak kullanmakta ve bu korkuyu “Annesinin sözünü dinlemeyeni Allah taş yapar!”, “Yemeğini yemeyeni cehennemde yakar!”, “Yalan söyleyenin dilini keser!” gibi cümlelerle çocuğun kafasına sokmaya çalışmaktadır

Bunun sonucunda yanlış bir Allah tasavvuru oluşmakla kalmaz, aynı zamanda sürekli kendini suçlayan ve aşağılayan bu çocuğun ruh sağlığı da bozulur

Nitekim Mualla Öztürk , aşırı derecede gelişmiş “Allah korkusu” nun ortaya çıkardığı bir takım rahatsızlıkları ele almakta ve çocuğun zamanla yenemediği mikrop, hastalık, ölüm gibi korkularının içinde ve başında Allah korkusunun olduğunu söylemektedir

Dodurgalı’ya göre, bu duruma meydan vermekten kaçınılmalıdır

Hatta Allah’ın çocuklar için günah yazmadığı sık sık vurgulanarak çocuğun Allah’a yaklaşması temin edilmelidir

Kısaca, çocuğun Allah korkusu yerine Allah sevgisiyle yetişmesi gerekmektedir

Çocuk, Allah’ın seven, koruyan, hoş gören, affeden, cezadan çok ödüllendiren bir varlık olduğunu öğrenmelidir

(1)

KAYNAKLAR

YAVUZER Haluk,2003, Çocuğu Tanımak Anlamak , İstanbul, 2

baskı, s:70,71

YURDAGÜL Mehmedoğlu, 2003, Çocuk ahlak ve Din, İstanbul, 1

baskı, Morpa Kültür yayınları, s: 30-56

NebiyeHilal · 02.12.08

tesekkürler
Allah raziolsun
böyle yazilari herzamn görmek isteriz

Allah yar ve yardimcimiz olsun
saygilarimizla

20.11.07	#1
RisilacNamyelus I. S.upport L.ove A.nd M.aking peace Üyelik tarihi: 15-11-07 Nerden: İçinden Mesajlar: 3.171 Tecrübe Puanı: 664	ÇOCUK VE DİN Din, bireye hayatını düzene koymak için bazı ilkeler kazandırır Din eğitimi insana Allah inancını öğreterek hayatının değerini ve üstünlüğünü anlatır Ona, bedensel zevklerini ve ihtiyaçlarını gidermesi yanında ruhunun isteklerini de dikkate almasını öğretir Din sosyal gruba iyi ve doğru hedefler gösterir(1) Din duygusu evlat olma duygusudur Bu duygunun çocuktaki ilk konusu ana babadır Çocuk onlarda bütün tanrısal yetkinliklerini bulur Fakat hayattaki denemeler,çocuğu, din değilse bile tanrı değiştirmeye, ilkin ana babasına yüklediği üstün özellikleri uzak bir varlığa geçirmeyi zorunlu kılar(2) Sorgu çağının hemen ardından, etrafını kuşatan fizik ve sosyal çevreyi keşfetme ve tanıma arzusunda olan çocuğun önde gelen meraklarından biri de ‘Kim tarafından yaratıldığı?’dır Diğer meraklarda olduğu gibi, bu konuda da çocuk cevabı öncelikle anne ve babasından bekler Peygamberimiz “ Her kişiye kendi anlayışına göre konuşun” demiştir Eğer çocuğunuzla sağlıklı bir iletişim kurmak istiyorsanız, belli zamanlarda onun baktığı pencerelerden bakabilmelisiniz Din konusunda da çocuğun düzeyi düşünülerek hareket edilmelidir H Ayhan’ a göre din konularını zamanından önce ya da sonra yanlış öğretir5sek, hangi yaşta olursa olsun çocuğa veya yetişkin insana iyilik yerine kötülük yapmış oluruz Çocuk 4 yaş dolaylarında Allah hakkında fikir yürütmeye başlar Bu yaş çocuklarının Allah tasavvuru,gelişim özelliklerine ve zihinsel kapasitelerine uygun olarak Allah’ı insana benzetme,insani vasıflarla düşünme şeklindedir(1) Din ve Allah ile ilgili kavramlar yaklaşık 4 yaşlarından itibaren soru kalıbı haline getirilirler Her ne kadar bu yaşta sorulanların da tam bir bilinç ile sorulmadığını anlasak da, sorularda gerçekten anlamak arzusunun bulunduğunu görürüz4yaş çocuğunun din ile ilgili sorabileceği ve merak içeren cümlelerden bazı örnekler verebiliriz: “Allah’ın boyu ne kadar?” “Allah’ın arkadaşları var mı?” “Her şeyi Allah’ mı yapıyor?” “Allah’ı neden göremiyoruz?” “Biz de Allah olamaz mıyız? Keşke biz de Allah olsaydık” “Allah’ı neden göremiyoruz? Sen Allah’ı gördün mü?” Sınırlı düşünce yapısından dolayı, herkesin çok kullandığı ve bilindiğini zannettiği Allah kavramını da sınırlı imkanlarıyla kavramaya çalışır Özellikle 4 yaşlarında başlayan ilginin oldukça şaşırtıcı olduğu, ailelerin bildiği bir gerçektir(2) Çocuğun kafasında güçlü ve büyük sıfatlarıyla özdeşleştirdiği ve çevresinde bu sıfatları taşıyan kişilerle somutlaştırdığı bir Allah tasavvuru oluşur(1) 5-6 yaşlarındaki çocukların kafalarındaki tanrı düşüncesi bir insan gibi tasavvur edilse de onun diğer insanlardan farklı olması gerektiğine ilişkin gizli bir inanç da taşırlar”İnsan gibi olsa da, en büyük insan olmalı” diye düşünebilirler Okulöncesi dönemde çocuğa göre Tanrı, yaşlı bir erkek olarak,canlı ve hareketli ve bu dünyada olan her şeyle ilişkili biçimde çocukların yararına göre,çocuklar sevinsin diye dünyayı tıpkı bir ustanın yaptığı gibi biçimlendirmiştir Çocuklar Tanrının gücünü anlayabilmek için ebeveynlerin muktedir olma gücünü ölçüt olarak alırlar Onlara göre Tanrı cennette ya da yukarılarda bir yerde oturan birisidir Yaşlıdır ve bütün organları insanlarınkine kıyasla büyüktür Bir Süpermen gibi istediği şeyi yapabilir Bazılarına göre Allah yalnız yaşar bazılarına göre Allah ile beraber yaşıyor olabilir Okulöncesi çocukları eğer yakına gelirse -ki gelme ihtimali vardır- o zaman Allah ‘ı görebilir ya da çok iri olması görünmesine mani oluyordur Özetlersek çocuk anlayışı için Allah; Gökyüzünde bir yerde asılı duruyor olabilir Eğer çok büyükse inmesi tehlikeli olabilir Çoğunlukla yalnız yaşar ve çoğunlukla erkektir 1993 yılında 44 çocuk ve anneleri ile yapılan bir araştırma, okulöncesinde bulunan çocukların kendilerini seven dost bir Tanrı’ ya inanmak istediklerini göstermektedir Bu yaş grubu çocuklarına göre Tanrı‘nın çocukları sevme nedeni, anne ve babalarının onlardan bekledikleri ile yakından ilgilidir Anneleri gibi Tanrı’ da onlardan, yemek yemelerini, uslu durmalarını beklemektedir(2) 7-9 yaş grubu çocuklarda Allah arayışı 10-12 yaş grubuna göre daha etkin görünmektedir 7 yaşından itibaren çocuklar, Allah’ı kendisinin ve yakınlarının yaratıcısı çok yüce bir varlık olarak tasavvur ederken hala onun gökte olduğunu düşünürler Ancak 11 yaşından itibaren çocuklar soyut bir yaklaşımla Allah’ ın her zaman her yerde olduğuna inanırlar Bu bilişsel gelişime koşut olarak, çocuğun getirdiği açıklamalarda, hiç şüphe yok ki anne ve baba modelinin rolü çok büyüktür Anne ve baba, dini inanç, düşünce ve uygulamalarıyla öncelikle sağlıklı bir model oluşturmalıdır Çocuğun soruları yukarıda belirtilen gelişim aşamaları göz önünde tutularak basit fakat doğru ve sade bir dille cevaplandırılmalıdır (1) Diyelim ki 4 yaşındaki bir çocuk bir çocuk bir gün “Keşke Allah olsaydık” Şeklinde bir ifadeyi diline doladı Dini inançlarınız gereği içinizden gelecek tepki “Hayır, böyle bir şey olamaz!” şeklinde olabilir Fakat bunu dile getirmeniz, çocuğunuzun size en azından olmak istedikleri konusunda bir daha açılmamasına neden olabilir Bunun yerine “Vay canına, demek güçlü olmak istiyorsun” ve ya “Demek görünmez olmak istiyorsun” diye karşılamak gerekir Çocuğunuzun ısrarla “Allah’ı neden göremiyoruz?” dediğinde , “Bizim gözlerimiz küçük, Allah ise çok büyük Bu yüzden göremiyoruz” diyebiliriz Konuya onun açısından bildiği kavramlarla ifade ederek bakmış oluruz Görülmeyen şeyleri anlatmak için, nefes üfleme deneyi yapabilirsiniz “Nefesini üfle” deyip görüp görmediğini sorabilir böylece ona bazı şeylerin görülmeden de var olabileceğini anlatabilirsiniz(2) Allah ‘ın esirgeyen, her şeyi yaratan ve koruyan bir yüce varlık olduğu anlatılmalı ve çocuğa Allah korkusu yerine Allah sevgisi aşılanmalıdır Eğer çocuk Allah sevgisine ulaşan bir insan olabilirse, başta insanlar olmak üzere her türlü varlıkları sevecektir Bu sevgi ise, ona her türlü güçlüğü yenmesine yardımcı olacaktır İnsanları sevme ve saymanın Allah’ a yaklaşma demek olduğu anlatılmalıdır Allah inancı gelişen çocuk kafasındaki sorulara yanıt bulan güven duygusu gelişmiş,dingin, huzurlu bir birey olmaya başlar Bu nedenle özellikle 7 yaşından başlayarak din konusunda ihtiyacı olan bilgiyi vermek ve olumlu bir model oluşturmak suretiyle çocuğu desteklemek, ebeveynin başlıca görevi olmalıdır Allah korkusu terbiye aracı olarak kullanılmalı mıdır? Allah hakkında henüz hiçbir bilgisi olmayan çocuklara, Allah’ın ceza verici ve korkutucu olduğunu telkin etmek çok yanlış sonuçlar doğurur Bazı aileler, Allah korkusunu yanlış bir şekilde terbiye aracı olarak kullanmakta ve bu korkuyu “Annesinin sözünü dinlemeyeni Allah taş yapar!”, “Yemeğini yemeyeni cehennemde yakar!”, “Yalan söyleyenin dilini keser!” gibi cümlelerle çocuğun kafasına sokmaya çalışmaktadır Bunun sonucunda yanlış bir Allah tasavvuru oluşmakla kalmaz, aynı zamanda sürekli kendini suçlayan ve aşağılayan bu çocuğun ruh sağlığı da bozulur Nitekim Mualla Öztürk , aşırı derecede gelişmiş “Allah korkusu” nun ortaya çıkardığı bir takım rahatsızlıkları ele almakta ve çocuğun zamanla yenemediği mikrop, hastalık, ölüm gibi korkularının içinde ve başında Allah korkusunun olduğunu söylemektedir Dodurgalı’ya göre, bu duruma meydan vermekten kaçınılmalıdır Hatta Allah’ın çocuklar için günah yazmadığı sık sık vurgulanarak çocuğun Allah’a yaklaşması temin edilmelidir Kısaca, çocuğun Allah korkusu yerine Allah sevgisiyle yetişmesi gerekmektedir Çocuk, Allah’ın seven, koruyan, hoş gören, affeden, cezadan çok ödüllendiren bir varlık olduğunu öğrenmelidir(1) KAYNAKLAR YAVUZER Haluk,2003, Çocuğu Tanımak Anlamak , İstanbul, 2baskı, s:70,71 YURDAGÜL Mehmedoğlu, 2003, Çocuk ahlak ve Din, İstanbul, 1baskı, Morpa Kültür yayınları, s: 30-56

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

02.12.08	#2
NebiyeHilal Öylesine Uğradım Üyelik tarihi: 25-11-08 Mesajlar: 3 Tecrübe Puanı: 0	tesekkürler Allah raziolsun böyle yazilari herzamn görmek isteriz Allah yar ve yardimcimiz olsun saygilarimizla