DÖRT MUM'UN HİKAYESİ

ravza gülü · 13.09.08

DÖRT MUM

Bir odada dört mum sessizce yanıyordu

O kadar derin bir sessizlik hüküm sürüyordu ki odada, aralarındaki fısıltı şeklindeki konuşmalar bile rahatlıkla işitiliyordu

Birinci mum " Ben Barış'ım!" dedi

Ancak kimse benim sürekli yanık kalıp, etrafıma ışık saçabilmeme yardımcı olmuyor

Artık sönmek üzereyim

Ve sessizce karanlığa gömülüverir

İkinci mum " Ben İman'ım!" der

Ama artık gerekli olduğuma inanmıyorum

Yanık kalmamın da bir kıymeti kalmadı, diye eklerken hafif bir esinti ışığını söndürüverir

Üçüncü mum " Ben SEVGİ'yim" ama etrafıma ışık verecek gücüm kalmadı

İnsanlar beni hep kenara itiyorlar

Kendilerine en yakın olanları bile sevmemeye başladılar

der ve sessizce söner gider SEVGİ mumu

O sırada içeri aniden bir çocuk girer

Üç mumun söndüğünü görünce sebebini sorar ve niçin sonuna kadar yanmadıklarına hayıflanarak ağlamaya başlar

Dördüncü mum, yumuşak ve yatıştırıcı sesi ile çocuğa ağlamamasını söyler

"Korkma ben etrafıma ışık saçtığım sürece diğerleri yeniden yanarlar ve onlar da aydınlatmaya devam ederler

Zira ben UMUD'um!" Gözleri parlaya çocuk umut mumunu alır ve diğerlerini SEVGİyle teker teker yakar

Umudumuzu hiçbir zaman kayetmeyelim, çünkü; umut gönlün ilâcıdır!

AYSEL BAYAR · 13.09.08

razı olsun

Vesselam!

13.09.08	#2
AYSEL BAYAR Moderator Üyelik tarihi: 15-03-08 Nerden: KAHRAMANMARAŞ Mesajlar: 5.017 Tecrübe Puanı: 850	razı olsunVesselam!

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

13.09.08	#1
ravza gülü Moderator Üyelik tarihi: 21-03-08 Mesajlar: 1.934 Tecrübe Puanı: 658	DÖRT MUM Bir odada dört mum sessizce yanıyordu O kadar derin bir sessizlik hüküm sürüyordu ki odada, aralarındaki fısıltı şeklindeki konuşmalar bile rahatlıkla işitiliyordu Birinci mum " Ben Barış'ım!" dedi Ancak kimse benim sürekli yanık kalıp, etrafıma ışık saçabilmeme yardımcı olmuyor Artık sönmek üzereyim Ve sessizce karanlığa gömülüverir İkinci mum " Ben İman'ım!" der Ama artık gerekli olduğuma inanmıyorum Yanık kalmamın da bir kıymeti kalmadı, diye eklerken hafif bir esinti ışığını söndürüverir Üçüncü mum " Ben SEVGİ'yim" ama etrafıma ışık verecek gücüm kalmadı İnsanlar beni hep kenara itiyorlar Kendilerine en yakın olanları bile sevmemeye başladılar der ve sessizce söner gider SEVGİ mumu O sırada içeri aniden bir çocuk girer Üç mumun söndüğünü görünce sebebini sorar ve niçin sonuna kadar yanmadıklarına hayıflanarak ağlamaya başlar Dördüncü mum, yumuşak ve yatıştırıcı sesi ile çocuğa ağlamamasını söyler "Korkma ben etrafıma ışık saçtığım sürece diğerleri yeniden yanarlar ve onlar da aydınlatmaya devam ederler Zira ben UMUD'um!" Gözleri parlaya çocuk umut mumunu alır ve diğerlerini SEVGİyle teker teker yakar Umudumuzu hiçbir zaman kayetmeyelim, çünkü; umut gönlün ilâcıdır!