ey insanoglu

ravza gülü · 01.08.08

EY İNSAN OĞLU DİKKAT ET BU DÜNYA GELİP GEÇİCİ

BAK BU CENAZEDE BU DÜNYADA YAŞIYORDU AMA HİÇBİRŞEY GÖTÜRMEDEN HERŞEYİ GERİDE BIRAKIP TOPRAĞA GÖMÜLECEK AHİRETE GÖTÜRECEĞİ AMELİ VE KEFEN TABİKİ KEFENİ GÖTÜRMEK NASİP OLURSA ONU DA GÖTÜRECEĞİ ŞÜPHELİ BAŞKA BİR ŞEY YOK

ravza gülü · 01.08.08

Ölüm de Var! ! !

Hazreti Ömer Halife olunca,
Ölümü onun aklına gelice,
Parasıyla bir adam tutuverdi

Adamcaz ödevini yutuverdi

Hergün der ki; 'Ya Ömer, ölüm de var! ! '
Ömer bu uyarıyı hergün duyar

Ölüm korkusu Adalet getirdi,
Onun ömründen neler götürdü

Hazreti Ömer bir Ayna'ya baktı,
Sakalına düşen beyaza taktı

Tuttuğu adamı hemen çağırdı,
Adama verdiği cevap ağırdı;

'Bundan sonra senin görevin bitti! !
Çünkü benim sakalım isyan etti

Beyaz giyili askerim anlatır,
Bu kıl bana Ölümü hatılatır

'

Sesleniyor; 'Ya Ömer Ölüm de var!

'
Ölümün de elbet Şereflisi var

Bu şiirin hikayesi:

Hz

Ömer Halife olunca, adaletten şaşmamak için bir çözüm yolu aradı

Adaletten şaşmamanın en etkili yolunun, her gün ölümü hatırlamak olduğunu keşfetti

Bir adam tuttu ve cebinden maaşını verdi

Adama şunu söyledi:
-Senin görevin, bana her gün Birkaç defa ölümü hatırlatmak olacak

Adam her gün Birkaç defa Hz

Ömerin huzuruna çıkıp:
-“Ya Ömer Ölüm de var! ” diyor

Bir gün Hz

Ömer, sabah temizliği yaparken Ayna'ya bakmış ki, sakalına bir beyaz kıl düşmüş

Derhal adamı çağırmış:
-Artık senin görevin bitti!
Adam:
-Görevim sırasında bir kusur mu işledim efendim?
Hz

Ömer:
-Hayır, bir kusurun yok senin

Bu çeneme düşen beyaz kıl var ya? İşte o, bundan sonra senin görevini yapar ve her gün bana ölümü hatırlatır

Demiş

Bizim sakalımızda, saçımızda bize her gün ölümü hatırlatan o kadar beyaz giyili Asker var ki

Ve bize haykırıyorlar:
-“Ya sahip, ölüm de var! ! ! ”

AYSEL BAYAR · 01.08.08

Paylaşım iin

razı olsun bacım

Vesselam!

ravza gülü · 01.08.08

inş

rabbimin razı oldugu kullardan oluruz ayselcim rabbim sendende razı olsun

ravza gülü · 26.08.08

ravza gülü · 26.08.08

SENDE BİRGÜN ÖLECEKSİN

Akşam olur güneş batar gönül derdine dert katar bu toprakta neler yatar sende birgün oleceksin

Tövbe et yalvar ALLAHa bir daha dönme günaha bu dünyadan göçüp giden geriye dönmez bir daha

Dünya fani baki değil hakka kul ol hakka eğil ey dostum sen şunu iyi bil sende bir gün öleceksin

Kimsenin kalbini kırma seven kulları ayırma fırsat eldeyken kaçırma sende bir gün öleceksin

Belki bu gün belki yarın tez biter ömür baharın faydası yok bu diyarın sende bir gün öleceksin

Tövbe et yalvar ALLAHa bir daha dönme günaha bu dünyadan göçüp giden geriye dönmez bir daha

ravza gülü · 26.08.08

***

Ölüme Dair Notlar

***

1

Ölüm hep var

Adını anmadığımız zamanlarda da…

2-

Her şeyin bir başka hâli var

“Baş ağrısı bahane” ise, yalnız ölüm kendi hâlindedir

Hem her şeye karıştığına göre er geç, hiçbir şeye karışıyor da sayılmaz

Olan, olup bittiğinde, olmuştur

Ölümün neyi değiştirdiğini, biz ölümlüler tam olarak bilemeyiz bu dünyada

3-

“Hemen öbür dünyaya geçmeyelim” derseniz, yollarımızı ayıralım

Benim bildiğim başka bir yol yok

4-

Benim bildiğim yol, bu dünyadan önce başlar bu dünyadan sonrasına uzanır

Arada, yoldayım

5-

Alttan alta kavgasını sürdürse de, aklın kavrayamayacağı bir olgu olarak ölüm, felsefenin doğrudan uğraştığı bir “felsefî sorun” olmaktan uzunca bir süredir çıkmış durumda

Demek ki bu süre boyunca felsefî açıdan ölmüyor sayılırız

Felsefenin, üzerine akıl yürütemeyeceği bir konudan yüz çevirişini anlayışla karşılayabiliriz

Dahası, hayıflanmamız da gerekmez

Bazı aklıevvellerin “Felsefe diriler için yapılır be akılsız!” sataşmasını göze alarak şunu diyebilirim: Felsefenin ölmüşe faydası yok

6-

Güzel Peygamberim (s

a

v

) bana şöyle buyurmuştur: “Benim dünya ile alâkam, bir ağacın altında oturup dinlendikten sonra kalkıp orayı terk eden bir atlının durumu gibidir

” (İbn Mesûd

Tirmizî)

Benim dünya ile alâkam, emirdir, ayrılığa ayarlıdır

7-

Ölüm, ayırır

Basit bir söz söylüyorum, işte böyle

8-

Yaprak, dalından

Kuş, ötüşünden

Ruh, bedeninden

9-

“Boşların boşu, Vaiz diyor, boşların boşu, her şey boş

Güneş altında çektiği emeğinden insanın kazancı nedir?

Ne var idi ise, olacak odur ve güneş altında yeni bir şey yok

Bak, bu yenidir, diyecek bir şey var mı? Çoktan, bizden evvel olan asırlarda olmuştur

Evvelki nesiller anılmıyorlar, gelecek olan sonrakiler de kendilerinden sonra gelecek olanlar arasında anılmayacaklar

” (Eski Ahit, Vaiz, Bap 1)

10-

Acıyın çağdaşım olan uygarlığa, insanlarına… Unuttular ve unutulmayacaklarını sandılar

Müzelerinde, şık salonlarının ışıklı duvarlarında sergilediler ölümsüzlüğü ve geçip karşısına baktılar, uzun baktılar

Hayranlıkla parlıyordu gözleri

“Başardık” dediler ve kutladılar birbirlerini

Beyler şakalaştı, hanımlar nazikçe gülümsedi

Aralarında dolaşıyordu ölüm, içlerinden bir burjuva mı sanıyorlardı onu?

Öyleyse ilân ediyorum buradan: Ölüm, gericidir!

11-

Ölümle aramızdaki mesafe ölçülemez

Bunun, şunu anlamamıza faydası olabilir: Mesafe, yok’a daha yakındır

Şimdiden

12-

“Nerede olsanız ölüm size yetişir—isterseniz yüksek kulelerde veya semânın burçlarında olun …” (Nîsa sûresi,78)

13-

En ağır ölüm bile hızlı

14-

Çocuğun ölümü:

Cennet, eksik bir melek için yeryüzüne eğilir

Ve tırmanır çocuk

Genç ölmek:

Hangi aşkın ve kavganın içinden geçilmişse o kadar fiyakalı

Acıtır

İhtiyarın ölümü:

Dedemin bir yaz akşamı ezanla çağırıldığı…

15-

Önümde ölüm… Sözlerim doğruysa, arkasından konuşmam câizdir

“Rûmun şuarasından” olmasam da

Alıntıdır

ravza gülü · 26.08.08

ÖLÜM

BİR BABA ve anne iki çocuklarıyla birlikte, okyanusun ortasında ıssız bir adada yaşıyorlardı

Bir gemi kazasında kurturup orada yaşamaya başlamışlardı

Karınlarını adadaki bitkileri, bir iki çeşit meyveyi, zar zor avladıkları balıkları yiyerek doyuruyorlar ve bir kayanın hem çok soğuk, hem de çok sert ovuğunda yaşıyorlardı

Çocuklar, adaya çıktıkları zamanı hatırlamıyorlardı o zaman çok küçüklerdi

Ekmek, süt, çikolata ve bunlar gibi lezzetli yiyecekleri hiç görmemişlerdi

Yumuşak bir yatak, sıcak bir yorgan da bilmiyorlardı

Bir gün dört adam, dikdörtgen şeklinde dar ve uzun bir kayıkla adaya geldiler

Aile onların geldiklerine sevindi ve adadan kurtulacaklarını sandılar

Fakat o tuhaf kayık hepsini alacak kadar büyük değildi

Her seferinde sadece bir kişi binebilirdi kayığa

İlk başta baba kayığa binmeyi kabul etti

Dört adam onu da alarak kayığa binip gittiler

Anne ve çocukları ağlamaya başladılar fakat baba, “Merak etmeyin gideceğim yer buradan daha iyi olacaktır ve siz de yakında yanıma geleceksiniz” dedi

Bir süre sonra kayık tekrar geldi ve bu sefer anne bindi

Çocuklar yine ağladılar

Fakat o da:
“Ağlamayın! Daha güzel bir yerde yine birlikte olacağız” dedi

Bir süre sonra kayık tekrar geri geldi ve bu sefer iki çocuk birlikte bindiler

Önce adamlardan korkuyorlardı fakat karayı görünce korkuları bitti

Anne ve babalarını sahilde gördüklerinde çok sevindiler

Gölgelik bir yerin altında önceden hiç görmedikleri yiyecekleri yiyorlardı

“Buraya gelirken korkmamız ne kadar gereksizmiş

Bu kayıkçılar bizi almaya geldiklerinde hiç üzülmememiz gerekirdi” dediler

“Sevgili çocuklarım” dedi baba

“Harap bir adadan güzel bir memlekete gelmemizin bizim için anlamı çok büyük

Bu dünya kurtulduğumuz o adaya benzer

Ölüm ise geçtiğimiz fırtınalı denizdir

Küçük kayık ise tabut

Ben, anneniz ve siz bir gün gelecek bu dünyayı terkedeceğiz

O zaman hiç korkmayın

ALLAH’ı seven iyi insanlar için ölüm, harabe bir adadan güzel bir yere gitmek gibidir

Selim Gündüzalp

ravza gülü · 26.08.08

01.08.08	#2
ravza gülü Moderator Üyelik tarihi: 21-03-08 Mesajlar: 1.934 Tecrübe Puanı: 658	Ölüm de Var! ! ! Hazreti Ömer Halife olunca, Ölümü onun aklına gelice, Parasıyla bir adam tutuverdi Adamcaz ödevini yutuverdi Hergün der ki; 'Ya Ömer, ölüm de var! ! ' Ömer bu uyarıyı hergün duyar Ölüm korkusu Adalet getirdi, Onun ömründen neler götürdü Hazreti Ömer bir Ayna'ya baktı, Sakalına düşen beyaza taktı Tuttuğu adamı hemen çağırdı, Adama verdiği cevap ağırdı; 'Bundan sonra senin görevin bitti! ! Çünkü benim sakalım isyan etti Beyaz giyili askerim anlatır, Bu kıl bana Ölümü hatılatır' Sesleniyor; 'Ya Ömer Ölüm de var! ' Ölümün de elbet Şereflisi var Bu şiirin hikayesi: Hz Ömer Halife olunca, adaletten şaşmamak için bir çözüm yolu aradı Adaletten şaşmamanın en etkili yolunun, her gün ölümü hatırlamak olduğunu keşfetti Bir adam tuttu ve cebinden maaşını verdi Adama şunu söyledi: -Senin görevin, bana her gün Birkaç defa ölümü hatırlatmak olacak Adam her gün Birkaç defa Hz Ömerin huzuruna çıkıp: -“Ya Ömer Ölüm de var! ” diyor Bir gün Hz Ömer, sabah temizliği yaparken Ayna'ya bakmış ki, sakalına bir beyaz kıl düşmüş Derhal adamı çağırmış: -Artık senin görevin bitti! Adam: -Görevim sırasında bir kusur mu işledim efendim? Hz Ömer: -Hayır, bir kusurun yok senin Bu çeneme düşen beyaz kıl var ya? İşte o, bundan sonra senin görevini yapar ve her gün bana ölümü hatırlatır Demiş Bizim sakalımızda, saçımızda bize her gün ölümü hatırlatan o kadar beyaz giyili Asker var ki Ve bize haykırıyorlar: -“Ya sahip, ölüm de var! ! ! ”

01.08.08	#3
AYSEL BAYAR Moderator Üyelik tarihi: 15-03-08 Nerden: KAHRAMANMARAŞ Mesajlar: 5.017 Tecrübe Puanı: 850	Paylaşım iin razı olsun bacımVesselam!

26.08.08	#7
ravza gülü Moderator Üyelik tarihi: 21-03-08 Mesajlar: 1.934 Tecrübe Puanı: 658	*Ölüme Dair Notlar* 1 Ölüm hep var Adını anmadığımız zamanlarda da… 2- Her şeyin bir başka hâli var “Baş ağrısı bahane” ise, yalnız ölüm kendi hâlindedir Hem her şeye karıştığına göre er geç, hiçbir şeye karışıyor da sayılmaz Olan, olup bittiğinde, olmuştur Ölümün neyi değiştirdiğini, biz ölümlüler tam olarak bilemeyiz bu dünyada 3- “Hemen öbür dünyaya geçmeyelim” derseniz, yollarımızı ayıralım Benim bildiğim başka bir yol yok 4- Benim bildiğim yol, bu dünyadan önce başlar bu dünyadan sonrasına uzanır Arada, yoldayım 5- Alttan alta kavgasını sürdürse de, aklın kavrayamayacağı bir olgu olarak ölüm, felsefenin doğrudan uğraştığı bir “felsefî sorun” olmaktan uzunca bir süredir çıkmış durumda Demek ki bu süre boyunca felsefî açıdan ölmüyor sayılırız Felsefenin, üzerine akıl yürütemeyeceği bir konudan yüz çevirişini anlayışla karşılayabiliriz Dahası, hayıflanmamız da gerekmez Bazı aklıevvellerin “Felsefe diriler için yapılır be akılsız!” sataşmasını göze alarak şunu diyebilirim: Felsefenin ölmüşe faydası yok 6- Güzel Peygamberim (sav) bana şöyle buyurmuştur: “Benim dünya ile alâkam, bir ağacın altında oturup dinlendikten sonra kalkıp orayı terk eden bir atlının durumu gibidir” (İbn Mesûd Tirmizî) Benim dünya ile alâkam, emirdir, ayrılığa ayarlıdır 7- Ölüm, ayırır Basit bir söz söylüyorum, işte böyle 8- Yaprak, dalından Kuş, ötüşünden Ruh, bedeninden 9- “Boşların boşu, Vaiz diyor, boşların boşu, her şey boş Güneş altında çektiği emeğinden insanın kazancı nedir? Ne var idi ise, olacak odur ve güneş altında yeni bir şey yok Bak, bu yenidir, diyecek bir şey var mı? Çoktan, bizden evvel olan asırlarda olmuştur Evvelki nesiller anılmıyorlar, gelecek olan sonrakiler de kendilerinden sonra gelecek olanlar arasında anılmayacaklar” (Eski Ahit, Vaiz, Bap 1) 10- Acıyın çağdaşım olan uygarlığa, insanlarına… Unuttular ve unutulmayacaklarını sandılar Müzelerinde, şık salonlarının ışıklı duvarlarında sergilediler ölümsüzlüğü ve geçip karşısına baktılar, uzun baktılar Hayranlıkla parlıyordu gözleri “Başardık” dediler ve kutladılar birbirlerini Beyler şakalaştı, hanımlar nazikçe gülümsedi Aralarında dolaşıyordu ölüm, içlerinden bir burjuva mı sanıyorlardı onu? Öyleyse ilân ediyorum buradan: Ölüm, gericidir! 11- Ölümle aramızdaki mesafe ölçülemez Bunun, şunu anlamamıza faydası olabilir: Mesafe, yok’a daha yakındır Şimdiden 12- “Nerede olsanız ölüm size yetişir—isterseniz yüksek kulelerde veya semânın burçlarında olun …” (Nîsa sûresi,78) 13- En ağır ölüm bile hızlı 14- Çocuğun ölümü: Cennet, eksik bir melek için yeryüzüne eğilir Ve tırmanır çocuk Genç ölmek: Hangi aşkın ve kavganın içinden geçilmişse o kadar fiyakalı Acıtır İhtiyarın ölümü: Dedemin bir yaz akşamı ezanla çağırıldığı… 15- Önümde ölüm… Sözlerim doğruysa, arkasından konuşmam câizdir “Rûmun şuarasından” olmasam da Alıntıdır

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

01.08.08	#4
ravza gülü Moderator Üyelik tarihi: 21-03-08 Mesajlar: 1.934 Tecrübe Puanı: 658	inş rabbimin razı oldugu kullardan oluruz ayselcim rabbim sendende razı olsun

26.08.08	#8
ravza gülü Moderator Üyelik tarihi: 21-03-08 Mesajlar: 1.934 Tecrübe Puanı: 658	ÖLÜM BİR BABA ve anne iki çocuklarıyla birlikte, okyanusun ortasında ıssız bir adada yaşıyorlardı Bir gemi kazasında kurturup orada yaşamaya başlamışlardı Karınlarını adadaki bitkileri, bir iki çeşit meyveyi, zar zor avladıkları balıkları yiyerek doyuruyorlar ve bir kayanın hem çok soğuk, hem de çok sert ovuğunda yaşıyorlardı Çocuklar, adaya çıktıkları zamanı hatırlamıyorlardı o zaman çok küçüklerdi Ekmek, süt, çikolata ve bunlar gibi lezzetli yiyecekleri hiç görmemişlerdi Yumuşak bir yatak, sıcak bir yorgan da bilmiyorlardı Bir gün dört adam, dikdörtgen şeklinde dar ve uzun bir kayıkla adaya geldiler Aile onların geldiklerine sevindi ve adadan kurtulacaklarını sandılar Fakat o tuhaf kayık hepsini alacak kadar büyük değildi Her seferinde sadece bir kişi binebilirdi kayığa İlk başta baba kayığa binmeyi kabul etti Dört adam onu da alarak kayığa binip gittiler Anne ve çocukları ağlamaya başladılar fakat baba, “Merak etmeyin gideceğim yer buradan daha iyi olacaktır ve siz de yakında yanıma geleceksiniz” dedi Bir süre sonra kayık tekrar geldi ve bu sefer anne bindi Çocuklar yine ağladılar Fakat o da: “Ağlamayın! Daha güzel bir yerde yine birlikte olacağız” dedi Bir süre sonra kayık tekrar geri geldi ve bu sefer iki çocuk birlikte bindiler Önce adamlardan korkuyorlardı fakat karayı görünce korkuları bitti Anne ve babalarını sahilde gördüklerinde çok sevindiler Gölgelik bir yerin altında önceden hiç görmedikleri yiyecekleri yiyorlardı “Buraya gelirken korkmamız ne kadar gereksizmiş Bu kayıkçılar bizi almaya geldiklerinde hiç üzülmememiz gerekirdi” dediler “Sevgili çocuklarım” dedi baba “Harap bir adadan güzel bir memlekete gelmemizin bizim için anlamı çok büyük Bu dünya kurtulduğumuz o adaya benzer Ölüm ise geçtiğimiz fırtınalı denizdir Küçük kayık ise tabut Ben, anneniz ve siz bir gün gelecek bu dünyayı terkedeceğiz O zaman hiç korkmayın ALLAH’ı seven iyi insanlar için ölüm, harabe bir adadan güzel bir yere gitmek gibidir Selim Gündüzalp